• 0 Items - 0,00 
    • Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι σας.

Οι εκδόσεις μας

Το Κόστος της Ελευθερίας – Μια συζήτηση με τον Περικλή – Στον πυρήνα της πιο επικίνδυνης ιδέας

18,00 

Τι θα έλεγε ο Περικλής αν μπορούσε να συνομιλήσει με έναν σύγχρονο Νεοέλληνα;

Θα μας αναγνώριζε ως πολίτες ή απλώς ως θεατές;

Τι σημαίνει τελικά «δημοκρατία»; Είναι άραγε αυτό που νομίζουμε ή αυτό που μας έχουν μάθει να πιστεύουμε; Μήπως τη συγχέουμε με κάτι πιο εύκολο και πιο βολικό από ό,τι είναι στην πραγματικότητα;

Τι έχουμε παρεξηγήσει και γιατί επιμένουμε σε αυτές τις παρεξηγήσεις;

Πόσο κοντά βρίσκεται η σημερινή πραγματικότητα στο αθηναϊκό πρότυπο αλλά και πόσο μακριά;

Μπορεί η ελευθερία να υπάρξει χωρίς κόστος; Είμαστε έτοιμοι να αντέξουμε το βάρος της;

Ήταν η Σπάρτη ένας αυταρχικός αντίπαλος της δημοκρατίας ή κρύβει μια διαφορετική αλήθεια που αποφεύγουμε να δούμε;

Πόσο σημαντικοί είναι τελικά οι θεσμοί; Μήπως η γνωστή φράση «Είναι η οικονομία, ηλίθιε» πρέπει να αντικατασταθεί από τη φράση «Είναι οι θεσμοί, ηλίθιε»;

Και τι ρόλο παίζουν τα σύμβολα και τα ιδανικά στη συγκρότηση μιας κοινωνίας με συνοχή και νόημα;

Διαθέτουν  οι ηγέτες πραγματικές επιλογές ή είναι δέσμιοι της Ανάγκης;

Μέσα από έναν ζωντανό, άμεσο και συχνά προκλητικό διάλογο ανάμεσα στον Περικλή και έναν σημερινό Νεοέλληνα, το βιβλίο αυτό δεν επιστρέφει απλώς στο παρελθόν, το φέρνει αντιμέτωπο με το παρόν.

Σε σύντομες, ευανάγνωστες ενότητες, ανοίγει ερωτήματα που δεν αφορούν την Ιστορία, αλλά τη ζωή που ζούμε σήμερα.

Γιατί, τελικά, η δημοκρατία δεν είναι μια ιδέα του τότε.
Είναι μια ευθύνη του τώρα!

 

 

μας παρασέρνουν οι καιροί

12,99 

Ένα από τα ισχυρά αφροδισιακά στοιχεία στην ανάγνωση είναι το μυστήριο. Περιβαλλόμαστε από μια τάφρο μυστηρίου καθώς ατενίζουμε το άλυτο αίνιγμα του θανάτου αλλά και την ύπαρξη του απόντος Θεού. Σε κάθε εποχή, κάθε κοινωνία διακατέχεται από την ακόρεστη ανθρώπινη αδυναμία για γνώση και ερμηνεία φυσικών και ψυχολογικών φαινομένων.

Στο μικρό μέγεθός μου, προσπάθησα να αποτυπώσω κάποια από τα δίπολα που απασχολούν τόσο τη φιλοσοφία όσο και τη λογοτεχνία. Την πάλη του καλού με το κακό. Το άθροισμα του συνειδητού με το υποσυνείδητο, τη σχέση του δημιουργού με το δημιούργημα, την αλληλεπίδραση της επιστήμης, της τεχνολογίας με τη λογοτεχνία. Περιγράφω τις αντιδράσεις των ανθρώπων κάτω από συνήθεις αλλά κυρίως κάτω από ακραίες ψυχολογικές συνθήκες, τις ματαιώσεις, τις προσδοκίες, τις διαψευσμένες ερωτικές τους σχέσεις. Αποτυπώνω το παλλόμενο συναισθηματικό βάθος των χαρακτήρων τους, όπως έχει διαμορφωθεί από παρελθοντικά γεγονότα, ανεκπλήρωτα όνειρα, λαθεμένες επιλογές, ανώφελη είσπραξη τρυφερότητας και αγάπης. Προσπάθησα να αναλύσω όλο αυτό το βαρύ συναισθηματικό κράμα που έχει συσσωρευθεί μέσα τους, και να διατυπώσω με τον πιο διεισδυτικό τρόπο που έκρινα, τις διαφορετικές επιδράσεις που έχει στον καθένα.  

Το Γαλάζιο Δωμάτιο

12,00 

Η ποιητική συλλογή της Αμαλίας Ραπτοπούλου «Το Γαλάζιο Δωμάτιο» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΧαρΙώ, είναι μια σειρά κειμένων ευαισθησίας, ενδοσκόπησης, ενσυναίσθησης, κατανόησης και μοιράσματος.

Ο έρωτας, η καθημερινότητα, ο παραλογισμός, οι εμμονές, οι βεβαιότητες και οι αμφιβολίες, τα διλήμματα, οι σιωπηλώς αποδεκτές συμβάσεις, οι αδιαμφισβήτητες αλήθειες, αυτά είναι η πρώτη ύλη της ποίησής της.

Χρησιμοποιώντας μια άψογα λεπτοδουλέμενη, πλουσιότατη και εκλεπτυσμένη γλώσσα – ως οφείλει κάθε λογοτέχνης που αξίζει αυτόν τον τίτλο –  αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο το στοιχείο της ανοικείωσης – βασικό στοιχείο της Τέχνης – ενσωματώνει εικόνες και αισθήσεις οικείες και ανοίκειες, τις μετουσιώνει σε λέξεις και συναισθήματα εξαιρετικά δυνατά, κάποιες φορές σπαρακτικά, άλλες ανακουφιστικά, απίστευτα ισχυρά μέσα στην παραδοχή τους.

Το Γαλάζιο Δωμάτιο μιλάει εκ μέρους όλων μας, σε όλους μας.

Άχρονη Ζωή

9,99 

Άνοιξη 2020 και η Ανθρωπότητα νιώθει εξόριστη, ηττημένη από τους αιώνιους φόβους της, μεταλλαγμένη από θύτης σε θύμα. Παρακολουθεί άναυδη τα γεγονότα που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια της∙ παρατηρεί τα ίδια τα μέλη της να κατακρημνίζονται σε άθλιες χωματερές, να συνθλίβονται, να υποτάσσονται τυφλά στην ηθική ή ανηθικότητα  του φόβου.

«Θεέ μου, αν είναι δυνατόν! Πού πάμε, τι κοινωνία φτιάξαμε;» ψελλίζει σύσσωμη, αν και τις περισσότερες φορές παραμένει βουβή∙ άλλωστε, πώς να κρυφτεί από τα παιδιά, τι εξηγήσεις να δώσει για τα όνειρα που χάθηκαν, τους δρόμους που έφραξαν, τα τραγούδια που κόπασαν, πώς να δικαιολογήσει τα ανεκπλήρωτα της ψυχής τους. Άραγε, ποιος είναι άμοιρος των ευθυνών του;

Ξαφνικά, οι άνθρωποι χάθηκαν, εξαφανίστηκαν από προσώπου γης κι αυτοί οι ελάχιστοι που κυκλοφορούν… Μήπως μπορείς να δεις τα πρόσωπά τους; Οι μάσκες! Μια πανάρχαια συνήθεια οι μάσκες και τα ψιμύθια που, ωστόσο, κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους∙ και τώρα και πριν. Πάντα είχαν και έχουν την τιμητική τους, αλλά, μήπως ήρθε η ώρα να τις αποχωρισθούμε;

Είναι κι αυτός ο χρόνος που εξανεμίζεται, που περνάει σε μια άλλη διάσταση, άμετρη∙ οι ρέουσες τομές του, οι ημέρες, οι εβδομάδες, οι μήνες, κοκκάλωσαν, έπαψαν να κυλούν, κατάντησαν ανούσιες και στενές, ανώφελες.

Τα πάντα αλλάζουν, μεταμορφώνονται, μετουσιώνονται∙ τα μεν ουσιώδη γίνονται ανούσια, τα δε ανούσια ουσιώδη. Το παρελθόν κατακλύζει το παρόν και οι αναμνήσεις αφόρητα νοσταλγικές∙ ολάκερος ο κόσμος προβάλλει, πια, μέσα από φωτογραφίες μιας άλλης εποχής.

Κι οι αριθμοί υψώνουν, νικητές, το τρόπαιό τους∙ οι ζώντες αριθμοί, οι νεκροί αριθμοί, οι έξοδοι αριθμοί, οι πόλεις αριθμοί… Θαρρείς και ξαφνικά, ένα νέο γένος ανθρώπων ξεφύτρωσε από το πουθενά∙ το γένος των Αριθμημένων.

Κι ύστερα από όλα αυτά, τι…

Ένας Αιώνας Δρόμος 1924-2024

16,50 

«Ο πόνος της σάρκας κάποτε υποχωρεί, το σώμα βρίσκει τον τρόπο να ιαθεί, να αναδομηθεί, να αποβάλει, φερ’ ειπείν, μια σφαίρα που έχει καρφωθεί στο κόκκαλο ή να την περιχαρακώσει, να την απομονώσει. Κάποια στιγμή τα νεύρα παύουν να πάλλονται ή αποκόπτονται και, πλέον, δεν πονάς ή μπορεί και να συνηθίσεις το τριβέλισμά τους κι έτσι μαθαίνεις να τα αγνοείς. Τι γίνεται όμως με τον πόνο της ψυχής, πώς να τον ημερέψεις, να τον αγνοήσεις, πώς να τον ξεφωλιάσεις από τα σωθικά σου; Δεν έχει νεύρα η ψυχή, ούτε και μαριονέτα είναι για να κόψεις τα σχοινιά της και να την πετάξεις στα σκουπίδια∙ η ψυχή δεν καθυποτάσσεται, δεν εντέλλεται, δεν αποκόπτεται, παρά μόνο, σαν πιστός αχθοφόρος, μεταφέρει τις αποσκευές σου. Αποσκευές που, όσο κι αν θες να απαλλαγείς από εκείνες, να κάνεις πως τις ξεχνάς, δήθεν, σε κάποιον σταθμό, σε ένα βαγόνι τρένου ή σε λεωφορείο, τόσο εκείνες προσκολλώνται πάνω σου, σε ακολουθούν ως το τέλος του ταξιδιού∙ αν υπάρχει ποτέ τέλος»

 

Από το 1924 ως το 2024, Ένας Αιώνας Δρόμος. Μια διαδρομή με ιστορικά, πολιτικά και ψυχοκοινωνικά στοιχεία που διέρχεται μέσα από τρεις γενιές, και μάνα, και πατέρα, και παιδιά, και τα παιδιά των παιδιών∙ από όλους! Μέσα από γενιές ανθρώπων που σέρνουν πίσω τους την κατάρα της προσφυγιάς. Από τον κατατρεγμό του Πόντου σε μια δεύτερη πατρίδα, από τον Πρώτο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, από την κατοχή και τον εμφύλιο σε έναν νέο ξεριζωμό, Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Αλβανία, Πολωνία, Τσεχία… Άνθρωποι διπλοεξόριστοι και τριπλοεξόριστοι, προσωρινοί, δίχως ταυτότητα. Αιώνιοι πρόσφυγες που αγωνίζονται αέναα να βρουν έναν τόπο να ριζώσουν, να κρατηθούν ζωντανοί, να κρατήσουν άσβεστη τη φλόγα της πατρίδας μέσα τους∙ θα καταφέρουν, άραγε, να γυρίσουν πίσω σε εκείνη; Κι αν γυρίσουν, τι;

Βίντεο από την παρουσίαση στις 19/03/2025

3 ιστορίες για να μην φοβάσαι τίποτα!

11,99 

Ένα παιδί ξυπνάει κάθε βράδυ από φοβερούς εφιάλτες που ξεπηδούν μέσα από ένα μπαλόνι που το  έφτιαξε ένας πρώην ζογκλέρ δράκος, που νιώθει μόνος και μισεί τους πάντες. Ο πατέρας του, με την αγάπη του, βρίσκει τον τρόπο να βοηθήσει και τον γιο του και όλα τα παιδιά του κόσμου και να διώξει τους εφιάλτες μακριά…

Ένα μοναχικό κορίτσι πιστεύει ότι οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές της δεν την θέλουν στην παρέα τους, γι’ αυτό είναι πολύ λυπημένη. Πιστεύει ότι φταίει η ίδια, σπάει το κεφάλι της για να βρει λύση, αλλά δεν μπορεί. Μπορεί όμως η Νεραϊδονονά της που εμφανίζεται το βράδυ με το ραβδάκι της…

Ένα αγόρι που το ένα του ποδαράκι είναι αδύναμο, και γι’ αυτό κουτσαίνει, προσπαθεί να είναι αισιόδοξο και χαρούμενο και να μην στενοχωρεί τους άλλους. Δεν είναι όμως πάντα εύκολο, ιδίως όταν φοβάται πως σύντομα θα μείνει μόνο του. Οι γονείς του όμως και οι φίλοι του ξέρουν ακριβώς ποια είναι η λύση στο πρόβλημά του…

 

Όλοι μας φοβόμαστε κάτι… Όλοι μας πιστεύουμε ότι κάνουμε κάτι λάθος ή ότι δεν υπάρχει λύση στο πρόβλημά μας. Όμως, με την αγάπη των δικών μας ανθρώπων και με λίγο θάρρος από αυτό που έχουμε μέσα μας, όλα λύνονται· και οι φόβοι φεύγουν μακριά!

Η αγάπη είναι πόλεμος

14,99 

H αγάπη είναι πόλεμος. Πόλεμος με τον σύντροφό σου, πόλεμος με τους κόσμους σου και τους ανθρώπους σου και –κυρίως- πόλεμος με τον εαυτό σου, με όλους τους εαυτούς σου …

Η ηρωίδα του βιβλίου, ύστερα από έναν δύσκολο γάμο και ένα επώδυνο διαζύγιο, ζει  μέσα σε μια καλά προστατευμένη αταραξία, ως τη στιγμή που γνωρίζει έναν άνδρα ο οποίος τη διεκδικεί με κάθε τρόπο. Αυτή η συνάντηση θα τη βγάλει από την αταραξία της, θα την αναγκάσει να αντιμετωπίσει ξανά τις επιθυμίες και τις ανάγκες της και να ξεθάψει κομμάτια της που πίστευε πως είχαν νεκρωθεί από καιρό. Θέλει να αφεθεί στον έρωτα, να χτίσει μαζί μ’ αυτόν τον άνδρα έναν κόσμο πασπαλισμένο με χρυσόσκονη και να κλειστεί εκεί μέσα μαζί του. Όμως οι επιτακτικές υποχρεώσεις της, οι άσχημες εμπειρίες της, όλες οι αποσκευές της ζωής της  την κάνουν διστακτική, δύσπιστη, καχύποπτη. Από τη μια μεριά αφήνεται κι από την άλλη μαζεύεται. Βρίσκεται σε έναν διαρκή πόλεμο, αναμετριέται με τη ζωή της, με τις αντοχές της, τις επιφυλάξεις της, τους φόβους της…

Άραγε θα βγει κάτι απ’ όλον αυτόν τον χαλασμό ή θα μείνει μόνον ο χαλασμός;

 

Το βιβλίο είναι επανέκδοση του μυθιστορήματός της «Η αγάπη είναι πόλεμος» που πρωτοεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2011.